Sylvester Eijffinger
13:49
26-4-2012
0
0%
De terugkeer van private equity
In deze onzekere tijden zijn bedrijven natuurlijk terughoudend met het doen van investeringen. Bovendien is het moeilijk voor ze om financiële middelen aan te trekken; een beursgang en de uitgifte van nieuwe obligaties of aandelen zijn op dit moment weinig aantrekkelijk. Toch zit er aan deze situatie ook een keerzijde die maakt dat de markt voor fusies en overnames naar mijn verwachting volgend jaar een opleving gaat vertonen. De financiële waarde van bedrijven staat door de enorm lage beurskoersen in geen verhouding meer tot hun intrinsieke waarde, de waarde die besloten ligt in kapitaalgoederen, menselijk kapitaal, intellectueel eigendom, etc... In vaktermen: Tobin’s q is momenteel laag. Meer alledaags gezegd: bedrijven zijn op dit moment goedkoop. Bovendien maakt de vrees voor een recessie dat centrale bankiers de rentetarieven laag houden.
hier..
Sylvester Eijffinger
17:02
21-12-2011
0
0%
Het Europees noodfonds zonder problemen versterkt
Wat de eurozone onmiddellijk moet doen volgens velen is het Europees noodfonds (EFSF) dat de zwakke eurolanden en banken overeind moet houden, minstens verdubbelen. Het probleem is alleen dat de voorstellen die tot nu toe gedaan zijn veel schade opleveren. Maar er is wel een manier het EFSF te versterken, zonder grote schade toe te brengen aan de Europese Centrale Bank (ECB) of aan de Triple A eurolanden. Dat voorstel hebben Edin Mujagic en ondergetekende twee maanden geleden gedaan.
hier..
Sylvester Eijffinger
22:29
20-9-2011
0
100%
Obama en Boehner
Tijdens de zomer kwam de strijd tussen de Democratische president Barack Obama en de Republikeinse leider in het Huis van Afgevaardigden John Boehner tot een climax, met grote consequenties voor de rest van de wereld. Het naderen van het wettelijke schuldenplafond was altijd goed voor een verbeten strijd tussen Democraten en Republikeinen, vooral als de presidentsverkiezingen in zicht waren. Een dergelijke strijd deed zich ook voor eind 1995 en begin 1996 tussen de toenmalige president Bill Clinton en Republikeinse leider van het Huis van Afgevaardigden Newt Gingrich, maar liep toen gelukkig met een sisser af.
Vertrouwen
Dit keer was de strijd zo verbeten dat het er op leek dat de beide partijen meer geïnteresseerd waren in de nederlaag van de andere partij dan in de eigen overwinning. Ondanks de herhaalde waarschuwingen door ‘rating agencies’ als Moody’s en S&P, dat niet nakomen door de Amerikaanse overheid van haar verplichtingen leidt tot een afwaardering van de kredietstatus van Triple A voor Amerikaanse obligaties, gingen de beide partijen door met hun politieke strijd. Dat een akkoord is gesloten over de bezuinigingen tussen Obama en Boehner maakt eigenlijk niet meer uit. Het leed is reeds geschied in die zin dat het vertrouwen van crediteuren in de Amerikaanse kredietwaardigheid een flinke deuk heeft opgelopen.
Dominantie
De dominantie van de dollar als internationale sleutelvaluta in de wereld staat ter discussie. China, Japan en andere crediteuren bouwen in rap tempo hun omvangrijke reserveposities in dollars af en vervangen deze door andere valuta. Het einde van een tijdperk komt in zicht van ‘exorbitant privilege’.
Voordelen
De voordelen van het hebben van de sleutelvaluta zijn belangrijk en groot: men kan zijn tekort op de lopende rekening in de eigen valuta financieren, men kan een inflatiebelasting – ook wel seigniorage genoemd – innen op de bankbiljetten en munten die over de wereld circuleren en men heeft een liquiditeitspremie op de internationale kapitaalmarkt. De inflatiebelasting was goed voor een half tot een vol procent van het bruto binnenlands product en leverde als liquiditeitspremie ten minste een voordeel op van 50 basispunten op de internationale kapitaalmarkt. Deze voordelen zullen de Amerikanen geleidelijk aan ontvallen.
Onvermogen
Met de verkiezingen van de nieuwe president over ruim een jaar zal de strijd tussen Democraten en Republikeinen nog meer verbeten worden. Dat is geen aangenaam vooruitzicht voor de wereldeconomie. Het onvermogen van de VS om zijn binnenlandse politieke problemen op te lossen ondergraaft langzaam maar zeker zijn dominantie als supermacht en markeert het einde van een tijdperk. Door de behoefte van de Amerikaanse kiezer om bij de ‘mid-term elections’ altijd een Huis van Afgevaardigden en/of Senaat te kiezen dat tegengesteld is aan de politieke kleur van de president, is er ook geen reëel perspectief dat de politieke bestuurbaarheid van de VS in de toekomst zal gaan verbeteren.
Multipolair
Dit zijn duidelijke tekenen dat de VS in verval is als supermacht. De situatie is goed vergelijkbaar met het verval van het Britse rijk tijdens het interbellum. De vraag is welke landen dat vacuüm kunnen opvullen. Naar mijn mening is met de opkomst van China en Europa als grootmachten de tijd van supermachten voorbij en zullen wij heel geleidelijk aan afstevenen op een tripolair of zelfs op een multipolair internationaal monetair stelsel, met politieke verhoudingen die meer recht doen aan de economische macht van grote opkomende landen als Brazilië, China en India. Wij zullen onze internationale instituties en organisaties als het Internationale Monetaire Fonds en de Wereldbank moeten aanpassen. Het begin van een nieuw tijdperk in de internationale monetaire en financiële verhoudingen in reeds aangevangen.
hier..